Rijtest Hyundai Inster : de kleine EV die groots durft denken
Hyundai is al lang geen grijze muis meer. Wat in 1967 begon als een Zuid-Koreaanse uitdager met licentiebouw voor Ford, groeide via de Hyundai Pony uit tot een wereldspeler die vandaag eigenzinnig design koppelt aan serieuze technologie. Met de Inster, waarvan de naam is afgeleid van de Engelse woorden ‘intimate’ (intiem) en ‘innovative’ (innovatief) brengt Hyundai dat hele verhaal terug tot een handige, compacte EV met Europese ambities, een eigen gezicht en verrassend veel binnenruimte. De Inster Edge met optioneel Sensation Pack werd mijn vriendje voor een week, met schuifdak, 49 kWh batterij en alles erop en eraan.
Compact van formaat, stoer in de straat
De Inster Edge oogt als een mini SUV die een futuristisch pixel-jasje aantrok. Met zijn lengte van 3.825 mm, breedte van 1.610 mm en hoogte van 1.575 mm parkeert hij als een klassieke stadsauto, maar het koetswerk staat hoog op de poten, met robuuste wielkasten en stoere bumpers.
De lichtsignatuur is zijn visitekaartje. Dagrijverlichting en richtingaanwijzers met pixeleffect geven hem hetzelfde hightech gevoel dat we kennen van de grotere Hyundai’s. In de Edge versie staan er 17 inch lichtmetalen velgen onder met 205/45 R17 banden, die hem visueel stevig op de weg zetten. Samen met negen jonge kleuren zoals mijn testauto in Buttercream Yellow Pearl, krijg je een auto die vlot mee kan in een hippe stadskern.
Grote binnenpret in een kleine EV
Binnenin is het motto duidelijk: zo veel mogelijk ruimte uit zo weinig mogelijk centimeters halen. Door het ontbreken van een middentunnel voelt de voorste zitrij lekker ruim aan. De zetels met armsteun zitten prima, met een ontspannen maar niet te zachte steun en in de Inster Edge zijn zowel de zetels vooraan als het stuur verwarmbaar. Op koude ochtenden is dat pure luxe in dit segment.
De Inster krijgt een bruikbare koffer van 280 liter, die dankzij de verschuifbare achterbank kan groeien tot 351 liter. Klap je de achterbank neer, dan ontstaat er een zeer bruikbare laadruimte van 1059 liter. Maar ook de passagiersstoel kan nog plat, zodat zelfs lange dozen van de bekende Zweed in de auto passen.
Het dashboard is modern. Twee 10,25 inch schermen, één als digitaal instrumentenpaneel, één als infotainmentscherm met navigatie. Apple CarPlay en Android Auto doen precies wat ze moeten doen, de koppeling met de iPhone verliep vlekkeloos en de bediening is intuïtief. De muziekinstallatie is voldoende voor een aangename soundtrack.
De sfeerverlichting geeft het interieur een frisse toets en het schuifkanteldak van de Edge laat letterlijk extra licht binnen.
Om toch niet helemaal kritiekloos te blijven…bij laagstaande zijdelingse zon had ik de zonneklep graag wat langer gezien, de opbergvakken mochten wat royaler en in de deurpanelen en op het dashboard worden veel harde kunststoffen gebruikt, wat mij betreft zouden wat meer zachte kunststoffen het geheel nog mooier maken. Detailkritiek in een verder heel geslaagd interieur.
One pedal, veel smile per kilometer
De Inster Edge rijdt zoals hij eruitziet: lichtvoetig, levendig en verrassend volwassen. Onder de vloer ligt het Long Range batterijpakket van 49 kWh, gekoppeld aan een elektromotor van 84,5 kW, goed voor 115 pk en 147 Nm. De topsnelheid bedraagt 150 km per uur en de sprint naar 100 km per uur duurt ongeveer 10,6 seconden. Op papier geen raket maar in de praktijk meer dan vlot genoeg door het directe koppel van de elektromotor.
Hyundai claimt een gecombineerd WLTP rijbereik van 360 kilometer voor de Inster met 49 kWh batterij en met de 17 inch velgen. In de echte wereld hangt het natuurlijk af van jouw rijstijl en omstandigheden.
Tijdens mijn testweek reed ik eens een traject van 70 kilometer, pittig in Sport modus en grotendeels op de snelweg. Resultaat: een verbruik van 18,8 kWh per 100 kilometer en een verlies van ongeveer 15 kilometer tegenover de WLTP waarde. Op dezelfde route terug, in de normale rijmodus en met een rustigere rijstijl, zakte het verbruik naar 17,8 kWh per 100 kilometer en was het verschil met WLTP nog maar 9 kilometer. Tijdens een winterse rit in en rond Brugge kwam ik uit op amper 14.7 kWh per 100 kilometer.
De i-PEDAL functie, Hyundai’s one pedal drive, werkt prettig. Je kan in de stad bijna alles regelen met het rechterpedaal. Remenergie terugwinnen wordt zo een spelletje en het past mooi bij het vlotte karakter van de auto.
De ophanging is stevig genoeg om niet zeeziek te worden bij drempels, maar comfortabel genoeg voor dagelijkse ritten.
De rijhulpsystemen zijn rijkelijk aanwezig, van rijstrookassistentie tot adaptieve cruisecontrol en meer. Belangrijker dan de lijst is hoe ze aanvoelen. In de Inster doen ze hun werk zoals het hoort, zonder op de zenuwen te werken. Op één uitzondering na: de aandachtassistent vond meermaals nogal snel dat ik een koffiepauze nodig had. Je zou bijna denken dat de Inster mijn koffieverslaving al had doorgrond.
Tot slot: kleine EV, grote indruk
De Hyundai Inster Edge is in vele opzichten een ondankbare auto om over te schrijven omdat hij weinig drama levert. Hij doet gewoon bijna alles goed. Klein van buiten, groots van binnen, met een volwassen uitrusting, een efficiënt 49 kWh batterijpakket, een elektromotor van 115 pk, realistische verbruikswaarden en een rijbereik dat stedelijke ritten en weekendtrips zonder stress mogelijk maakt. Zo is er al een Inster Core vanaf 24.499 euro terwijl de Inster Edge start aan 31.799 euro.
Tel daar de vijf jaar garantie zonder kilometerbeperking bij op, acht jaar garantie op het accupakket, vier Euro NCAP sterren, de titel World Electric Vehicle 2025 en genomineerd voor de VAB-Gezinswagen-verkiezing en je krijgt een bijzonder sterke troef in het segment van compacte elektrische stadsauto’s.
De minpunten blijven beperkt tot een wat korte zonneklep, bescheiden opbergvakken, vele harde kunststoffen en een aandachtassistent die iets te vaak aan koffie denkt. Daar staat tegenover dat je een speels design, een ruim en slim interieur, modern infotainment, een aangenaam rijgedrag en lage energiekosten krijgt.
Tekst: Marijn Bogaert
Foto’s : Hyundai en Marijn Bogaert
