Volkswagen Tayron eHybrid: is een plug-in hybride vandaag nog altijd relevant?
Elektrische auto’s worden elk jaar beter. Actieradiussen van meer dan 700 kilometer zijn vandaag geen uitzondering meer en sommige modellen laden aan vermogens tot 400 kW. Je zou dus verwachten dat de plug-in hybride stilaan zijn rol heeft uitgespeeld. Toch verdient die conclusie meer nuance. De Volkswagen Tayron eHybrid toont waarom. Tijdens een rit van meer dan 1.000 kilometer, met lange stukken Duitse autosnelweg waar regelmatig zo’n 150 km/u werd gereden, werd duidelijk dat deze aandrijftechniek voor veel bestuurders nog altijd een logische keuze kan zijn.
Een nieuwe reiswagen voor het gezin
De Tayron is de nieuwe grote SUV van Volkswagen en vult de ruimte tussen de Tiguan en de Touareg. Met zijn lengte van 4,79 meter richt hij zich op gezinnen die veel plaats zoeken zonder meteen naar het topmodel van het merk te grijpen. Hij staat op het MQB evo-platform, wordt ontwikkeld en gebouwd in Wolfsburg en is verkrijgbaar met benzine-, diesel-, mild hybrid- en plug-inhybrideaandrijvingen. Afhankelijk van de motorisering biedt hij plaats aan vijf of zeven inzittenden. De eHybrid is uitsluitend als vijfzitter verkrijgbaar en beschikt over een kofferruimte van 705 liter.
“De beste eigenschap van de Tayron ontdek je pas wanneer de rit erop zit.”
De doorlopende LED-lichtstrip, het verlichte Volkswagen-logo en de krachtige proporties zorgen voor een verzorgde uitstraling. Volkswagen kiest voor een tijdloos ontwerp dat ook over enkele jaren nog fris oogt. Wie de wagen nadert, wordt bovendien verwelkomd door een lichtanimatie en verlichte Volkswagen-logo’s.
Comfort dat je pas onderweg ontdekt
Pas na een lange rit ontdek je hoe goed een reiswagen werkelijk is. De Tayron laat zich niet beoordelen na een kwartier rijden. Zijn kwaliteiten komen geleidelijk naar boven, kilometer na kilometer.
De zetels verdienen daarbij een aparte vermelding. Ze bieden verwarming, ventilatie en massage, terwijl de juiste zitpositie snel is gevonden. Ook na vele uren achter het stuur blijven ze aangenaam zitten.
Ook de rest van het interieur is duidelijk afgestemd op lange ritten. De airconditioning koelt snel af, het optionele Harman Kardon-audiosysteem zorgt voor een mooie geluidskwaliteit en het panoramische schuifdak brengt extra licht in het interieur. Het centrale scherm en de digitale cockpit zijn overzichtelijk opgebouwd, waardoor de belangrijkste functies snel bereikbaar blijven.
Een SUV met twee gezichten
Tijdens de rit naar Frankfurt kwam de Tayron volledig tot zijn recht. Grote stukken Duitse autosnelweg boden de mogelijkheid om langere tijd aan ongeveer 150 km/u te rijden, met af en toe een piek richting 180 km/u waar dat was toegestaan.
Onder die omstandigheden voelt de Volkswagen zich duidelijk thuis. Hij rijdt stabiel, comfortabel en stil. Wind- en bandengeluiden blijven mooi op de achtergrond, waardoor lange afstanden ontspannen verlopen.
De Sport-stand verandert dat karakter opvallend. Het gaspedaal reageert directer, de aandrijflijn klinkt sportiever en je vergeet bijna dat je in een grote SUV zit. Dat klinkt misschien wat overdreven maar er is bijzondere aandacht gegaan naar dit kleine detail. Dat alles zonder zijn comfortabele karakter te verliezen. De Tayron krijgt plots een heel speelse kant.
Na de lange rit bleek vermoeidheid nauwelijks een rol te spelen. Misschien zegt dat uiteindelijk meer over deze Volkswagen dan eender welke technische specificatie.
Rijhulpsystemen die helpen wanneer het nodig is
Ook de rijhulpsystemen passen binnen diezelfde filosofie. Ze laten de bestuurder de controle behouden en grijpen in wanneer dat nodig is, zonder opdringerig te zijn. Opvallend is dat je, ‘old school’-gewijs, zelf kunt kiezen hoeveel ondersteuning je wenst tijdens het rijden met cruisecontrol. Je rijdt met volledige Travel Assist, met adaptieve cruisecontrol of gewoon met klassieke cruisecontrol. Die keuzevrijheid zie je vandaag nog maar zelden. Ook het aanpassen van de ADAS-instellingen verloopt eenvoudig via duidelijke knoppen, zonder dat je verschillende menu’s hoeft te doorlopen. Tijdens dagelijks gebruik blijkt dat een groter voordeel dan je vooraf zou denken.
Waarom de plug-in hybride nog altijd bestaansrecht heeft
Onder de motorkap zit de kern van het verhaal. De Tayron eHybrid beschikt over een batterij van 19,7 kWh, goed voor een officieel elektrisch rijbereik tot 112 kilometer volgens de WLTP-cyclus. Bovendien kan hij ook aan een DC-snellader laden tot 40 kW, iets wat vandaag nog lang niet vanzelfsprekend is bij plug-in hybrides.
Volledig elektrische auto’s blijven de logische keuze voor bestuurders die probleemloos kunnen laden en vooral lange afstanden elektrisch willen afleggen. Maar niet iedereen gebruikt zijn auto op dezelfde manier.
Voor veel gezinnen bestaat een doorsnee week uit woon-werkverkeer, boodschappen, sportclubs en familiebezoeken. Met een elektrisch rijbereik van ruim honderd kilometer verlopen die verplaatsingen grotendeels zonder de benzinemotor te starten. Komt er onverwacht een lange rit of een vakantie tussen, dan blijft de vrijheid van een verbrandingsmotor behouden.
Ook het praktijkverbruik ondersteunt dat verhaal. Tijdens de rit van ongeveer 1.000 kilometer, zonder de batterij onderweg op te laden, bedroeg het gemiddelde benzineverbruik 6,8 l/100 km. Voor een SUV van dit formaat die grotendeels aan hoge autosnelwegsnelheden werd gereden, is dat een sterk resultaat.
Is de plug-in hybride nog relevant?
De Tayron start in België vanaf 53.950 euro. De gereden Tayron eHybrid R-Line met 177 pk en een uitgebreide optielijst bracht het prijskaartje op 76.740 euro en positioneert zich daarmee duidelijk in het hogere segment.
De vraag is vandaag dan ook niet langer óf een plug-in hybride nog relevant is, maar voor wie. De Volkswagen Tayron eHybrid geeft daarop een helder antwoord. Wie thuis kan laden, dagelijks vooral korte afstanden rijdt en tegelijk zonder laadplanning op reis wil vertrekken, vindt hier een aandrijflijn die beide werelden overtuigend samenbrengt. Dat maakt de Tayron niet alleen tot een comfortabele reiswagen, maar vooral tot het bewijs dat de plug-in hybride zijn laatste hoofdstuk nog lang niet heeft geschreven.
Tekst: Pieterjan Bogaert
Foto’s: Volkswagen
